masculine · upaghāta 1 · upaghāta 2
Upaghāta [from upa + (g)han, cf. ghāta] hurting, injuring, injury M III 237; S II 218; IV 323 f.; A III 173; Thag 583; Miln 274, 307, 347; Sv I 273. — an° not hurting others, kindness Dhp 185.
hurt; injury; damage
【陽】 upaghātana,【中】敲擊,傷害,受傷,謀殺。
(masc, masc, from upaghāteti) harm; damage; injury (to) Construction: upa + √ghaṭ > ghāṭ + *a
(masc, masc, from upaghāteti) jolting, sudden jerk Construction: upa + √ghaṭ > ghāṭ + *a