maNk

释义（1 部辞典）

Monier-Williams 梵英大辞典

maNk ( cf. √ maNg ) cl. 1. Ā. maNkate , to move or to adorn, Dhātup. iv, 15 (only pf. mamaNkire , explained by SuSuBire , Bhaṭṭ. [ v.l. mamaNgire ; cf. Pāṇ. iii, 1, 87 ]; Gr. also fut. maNkizyate ; aor. amaNkizwa &c.)

「maNk」在经文中出现

• 《Toh 8 (Kangyur)》 (CBETA 84K-toh8)
• 《Toh 9 (Kangyur)》 (CBETA 84K-toh9)
• 《Toh 11 (Kangyur)》 (CBETA 84K-toh11)
• 《Toh 46 (Kangyur)》 (CBETA 84K-toh46)
• 《Toh 95 (Kangyur)》 (CBETA 84K-toh95)
• 《Toh 138 (Kangyur)》 (CBETA 84K-toh138)
• 《Toh 158 (Kangyur)》 (CBETA 84K-toh158)
• 《Toh 238 (Kangyur)》 (CBETA 84K-toh238)

在词典中查看更多 » · 浏览全部佛学辞典