geya , nt. (= Pali geyya), the second in the traditional Pali - BHS list of nine (in Mvy twelve) types of Buddhist [Page215-a] sacred literature, classified by form and content; mingled prose and verse : (sūtraṃ) geyaṃ ( Mvy gey(y)aṃ, but Mironov only geyaṃ) (vyākaraṇaṃ …) Mvy 1268 ; Dharmas 62 ; (sūtrāṇi … gāthā itivṛttakaṃ jātakam adbhutaṃ ca,) nidāna … geyaṃ ca bhāṣāmi tathopadeśān SP 45.(7—)8 ( vss ). Tib. on Mvy dbyaṅs kyis bsñad pa , app. narration with verses .
geya &c. See √ gE .
geya pot. p. [ gE kartari ni° yat ] 1 A singer, one who sings; geyo mARavakaH sAmnAM P. III. 4. 68 Sk. 2 To be sung. — yaM A song, singing, also the art of singing; geye kena vinItO vAM R. 15. 69 ; Me. 86 ; anaMtA vANmayasyAho geyasyeva vicitratA Śi. 2. 72.