dAGa
dāgha , m. (recorded only for Pkt. in Hem. 1.264 , but cf. Skt. nidāgha), burning, conflagration : (geha-)dāghā vā kṛtā bhavanti vana-dāghā … Mv i.23.1 (prose); dāgho ca utpanno … nirvāpitaḥ ii.181.2 ; (śīlena pariśuddhena kāyo bhoti prabhāsvaro,) na cāsya jāyate dāgho (but v.l. doṣo, perhaps better) maraṇe pratyupasthite Mv ii.358.14 ( vs ); agnidāghaṃ (pari-)nirvāpayituṃ ii.457.9, 13 , also hasti-dāghaṃ 12, conflagration (burning) of elephants .