utpalaka
Utpalaka , m. ( 1 ) n. of a hunter: Mv ii.102.1 ; 104.8* ; 105.18 ; 114.6*, 7* (in passages marked * Senart prints Uppalaka with one ms. ); ( 2 ) n. of a nāga: Mvy 3287 ; SP 4.12 ( Burnouf , and hence BR , Utpala); Māy 247.30 ; ( 3 ) n. of a kalpa ( cf. prec. and Upala ): Gv 446.14 .