Fāngshì · mantravādī
a Taoist master; alchemist; necromancer
一方士 我國古代好談神仙之說或奇方異術之人。源於戰國時代燕、齊一帶之近海地區。以修煉成仙及不死藥等方術求得統治者信任。如秦之徐福、漢武帝時主張祀灶之李少君等。p1870
梵: mantravādī 滿: fangga niyalma 蒙: tarnichi khümün
在词典中查看更多 » · 浏览全部佛学辞典