yAcanaka · adjective
yācanaka ( Skt. and Pali only m. , beggar ), ( 1 ) m. wooer (of a girl, on behalf of another): Divy 168.1 sārthavāhaputrāś ca bhāryārthaṃ °kān preṣayanti; ( 2 ) nt. , begging , in na-yācanaka , q.v. ; ( 3 ) nt. , alms , the result of begging: Mv iii.184.17 (prose) māṣa aparasya puruṣasya sakāśāto yācanakaṃ ( mss. vāc°, but em. certain) labdhaṃ; Śikṣ 145.2 °ka-guruko, eager for alms .
begging
Yācanaka [cf. BHS yācanaka Divy 470, 585] = yācaka A III 136 (ati°); Pv II 7 6 ; 9 16 ; 9 46 ; Ja III 49; Sv I 298.
(adj, adj) begging Construction: √yāc +