Yāca (neuter) [from yāc] anything asked for, donation, alms, begging Ja III 353; V 233, 234. -yoga (y. + *yogga; perhaps yāja° the original. The variant yājayoga is old and well established: cf. Vism 224) accessible to begging, one ready to comply with another's request, devoted to liberality, open-handed. Frequently in stereotype phrase mutta-cāga payata-pāṇī vossaggarata yāca-yoga dāna-saṃvibhāga-rata to denote great love of liberality, e.g. at A I 226; II 66; III 313. See also A III 53, 313 = Vism 223, 224 (where explained as follows: yaṃ yaṃ pare yācanti tassa tassa dānato yācanayogo ti attho; yājayogo ti pi pāṭho; yājana-saṅkhātena yājena yutto ti attho); A IV 6, 266 f., 271, 284; V 331, 336; Snp 87 (cf. explanation Pj II 414: "yācituṃ yutto, yo hi yācake disvā bhakuṭiṃ katvā pharusavacanādīni bhaṇati, so na yācayogo hoti" etc.); Snp 487, 488, 489, 509; Ja III 307 (explained in commentary as "yaṃ yaṃ āgantukā yācanti tassa tassa yutto anucchaviko bhavitvā, sabbaṃ tehi yācita-yācitaṃ dadamāno ti attho"); IV 274 ("yācitabba-yuttaka" commentary); VI 98 (= yācana-yuttaka or yañña-yuttaka; "ubhayathāpi dāyakass'ev'etaṃ nāma" commentary); Miln 215, 225. — The form yājayoga at Snp 1046 (explained at Nidd II §531 as "yāje yutta"); and mentioned at Vism 224 (see above). On different meaning of yācayoga see Kern, Toev. sub voce with unidentified reference cf. also Mvy 140, 4.
(nt, nt, from yācati) something asked for; begged item Construction: √yāc + a