vyAharati · vi + ā + har + a
utter
vyāharati , in regular mgs. of Skt. viharati ( mg. 1 once in BhP. acc. to BR ), ( 1 ) dwells, rests, stays (in enjoyment): prathamaṃ dhyānam upasaṃpadya vyāhārṣaṃ yāvac caturthadhyānam upasaṃpadya vyāhārṣaṃ LV 263.17—18 ; (Vārāṇasīṃ) gatvā ṛṣipatane mṛgadāve vyāhārṣuḥ 264.22 (all prose, no v.l. ); ( 2 ) spends (time): saptarātraṃ vyāhārṣīd LV 370.8 (prose, no v.l. ); note saptarātraṃ viharati 370.6 . Read vyah° in all?
utters; talks; speaks
Vyāharati [vi + āharati] to utter, talk, speak Vin II 214; Ja II 177; IV 225 (puṭṭho vyāhāsi, perhaps with v.l. as vyākāsi). See also avyāharati. — Cf. paṭi°.
(vi + ā + har + a), 做聲,談話,說話。【過】 ~hari。【過分】 vyāhaṭa,【獨】 ~ritvā。
(pr, pr) utters, talks, speaks Construction: vi + ā > vyā + hara + ti