vaha 2 · vaha 1
Vaha (—°) [from vah] 1. bringing, carrying, leading Pv I 5 8 (vāri° river = mahānadī Pv-a 29); S I 103; Pv-a 13 (anattha°). Doubtful in hetu-vahe Pv II 8 5 , better with v.l. °vaco, explained by sakāraṇa-vacana Pv-a 109. 2. a current Ja IV 260 (Gaṅgā°); V 388 (mahā°). — Cf. vāha.
(root, root, masc) (gram) √vah (carry, bring) Construction: √vah + a
(adj, adj, in comps, from vahati) carrying; transporting carrying; leading Construction: √vah + a