upakara , adj. (and subst. m. ?; to Skt. upa-kṛ), beneficent : Bbh 218.1 vāg upakarā; 218.6, 16 upakarāṃ (in 16 text °kārāṃ, erroneously) vācam; Śakrapraśnasūtra, Waldschmidt, Kl. Skt. Texte 4 , 113.2—4 upakaras tvaṃ tāta pañcaśikhāsmāka(m u)pakaraś ca yo hi nāma …; MSV i.287.13 .