Upajīvin (—°) (adjective/noun) [from upa + jīv] living on, subsisting by A II 135 (phal°); Snp 217 (para-datt°), Ja I 227 (vohār°); IV 380; Pp 51; Miln 160 (Satth°); Vv-a 141 (sipp°). feminine upajīvinī in rūp° (itthi) a woman earning her living by her beauty (i.e. a courtesan) Miln 122; Pv-a 46; cf. kiliṭṭha-kamm° gaṇikā Pv-a 195.