past participle adjective
Upaññāta [past participle of upajānāti] found out, learnt, known Vin I 40; Ja V 325, 368; A I 61.
found out (for oneself); invented; known; instituted; (first) taught
(upajānāti 的【過分】), 已發現,已學,已知。
(pp, pp of upajānāti) found out, learnt, known Construction: upa + √ñā + ta