masculine
Uccaya [from ud + ci, see cināti; Sanskrit uccaya] heaping up, heap, pile, accumulation Dhp 115, 191, 192; Vv 47 11 ; 82 7 (= cetiya Vv-a 321); Dhp-a III 5, 9; As 41 (pāpassa). — siluccaya a mountain Thag 692; Ja I 29 (V 209); VI 272, 278; Dāṭh V 63.
accumulating; collection; heap
【陽】 積聚。
(masc, masc, from uccināti) heap; pile; accumulation accumulation Construction: ud + √ci > cay + *a