tuhina n. ( Siddh. napuṃs. 41 ) frost, cold, mist, dew, snow, Pañcat. ii, 58 ; Ṛtus. ; Kathās. ; Rājat. ; Prab.
【中】 露。
tuhina a. [ tuh-inan TasvaSca Uṇ. 2. 52 ] Cold, frigid. — naM 1 Snow, ice. 2 Dew or frost; tfRAgralagnEstuhinEH patadBiH Rs. 4. 7 , 3. 15. 3 Moonlight. 4 Camphor. Comp. — aMSuH, -karaH, -kiraRaH, -guH, -dyutiH , — raSmiH 1 the moon; Śi. 9. 30. 2 camphor. — acalaH, -adriH, -SElaH the Himālaya mountain; R. 8. 54. — kaRaH 1 a dew-drop; Amaru. 54. 2 a snow-flake. — SarkarA ice.
(nt, nt) dew