siMhamuKa
siṃhamukha , ( nt. ), lit. lionʼs mouth , ( 1 ) a spout or opening thru which water was conducted into or out of a pond: aṣṭottaraṃ ca °kha-śataṃ yena gandhodakaṃ praviśati tasyāḥ … puṣkiriṇyāḥ ( ms. , ed. em. puṣka°), aṣṭaśatam eva °khānāṃ yena punar eva tad vāri nirvahati RP 40.15 f. ; ( 2 ) an instrument of torture ( cf. ulkāmukha 1 and Pali rāhumukha, MN i.87.13 with comm. ii.58.28 ): °khaṃ vā hriyamāṇasya Śikṣ 182.4 .