feminine · sikkhā 3 · sikkhā 1
discipline
study; discipline
Sikkhā (feminine) [Vedic śikṣā] 1. study, training, discipline Vin III 23; D I 181; A I 238; S II 50, 131; V 378; Dhs 1004; Vibh-a 344 (various). — sikkhaṃ paccakkhātaka one who has abandoned the precepts Vin I 135, 167; II 244 f. (cf. sikkhā-paccakkhāna Vin II 279, and sikkhaṃ apaccakkhāya Vin III 24; S IV 190; sikkhā apaccakkhātā, ibid); tisso sikkhā S III 83; Paṭis I 46 f.; Miln 133, 237; Nidd I 39; explained as adhisīla-, adhicitta-, and adhipaññā-sikkhā A I 234 f.; Nett 126; with the synonyms saṃvara, samādhi and paññā at Vism 274. 2. (as one of the 6 Vedāṅgas) phonology or phonetics, combined with nirutti (interpretation, etymology) Sv I 247 = Pj II 447. -ānisaṃsa whose virtue is training, praise of discipline A II 243; It 40 -ānusantatavutti whose behaviour is thoroughly in accordance with the discipline Nett 112; -kāma anxious for training Vin I 44; D II 101; S V 154, 163; A I 24, 238; °-tā anxiety for training Ja I 161; -samādāna taking the precepts upon oneself Vin I 146; Miln 162; A I 238 f.; IV 15; V 165; -sājīva system of training Vin III 23 f.; Pp 57.
【陰】 學,學科,紀律。~kāma,【形】 想學的(戒)。~paka, ~panaka,【陽】 老師,教練。~pada,【中】 教訓,戒。~pana,【中】 教義,教育。~samādāna,【中】 自己就要持戒。
(fem, fem, abstr, from sikkhati) art; science study Construction: √sikkh + ā
(fem, fem, abstr, from sikkhati) training; practice (in) discipline Construction: √sikkh + ā
(fem, fem, abstr, from sikkhati) precept; training rule Construction: √sikkh + ā