saMgrAhaka
saṃgrāhaka (= Pali saṃgāhaka, both mgs. ), ( 1 ) adj. , attracting, drawing to oneself : saṃgrahavastu-( q.v. )sarvasattva-°kāḥ, one of the 18 āveṇika-bodhisattvadharmāḥ, Mvy 793 ; ( 2 ) charioteer : Mātalinā ca °kena Mv ii.49.11 ; Mātaliṃ °kam Jm 75.16 ; prob. read so for saṃgrahaka- , Gv 225.26 . (Also Buddhac. iii.27 .)