santhuta 1 · santhuta 2
Santhuta (adjective) [saṃ + thuta] acquainted, familiar Ja I 365; III 63 (cira°); V 448 (so read for santhata); Saddh 31; negative a° Ja III 63, 221; VI 310. Cf. santhava.
(santhaveti 的【過分】), 已相識,已熟悉。
(nt, nt, pp of santhavati) acquaintance; familiarity; friendship; intimacy [lit.] praised Construction: saṃ + √thu + ta
(pp, pp of santhavati) acquainted; familiar; intimate Construction: saṃ + √thu + ta