saMkleSa
saṃkleśa , in Mv iii.357.13 (prose) saṃkileśa , m. (= Pali saṃkilesa; to prec. ; in Skt. suffering , see below), defilement, impurity : esp. in contrast with vyavadāna , q.v. for Mvy 126 ; Mv iii.321.6 ; 357.13 ; Divy 616.23 ; LV 433.14 f. ; Av ii.188.9 ; Śikṣ 172.11 ; KP 59.2 ; Bbh 99.10 ; 215.7 ; dhyānādīnāṃ samāsato dvau saṃkleśau; aprāpteṣu caiṣu prāptaye vibandha- ( q.v. )°śaḥ … prāpteṣu caiṣu tadbhūmikaṃ kleśa-paryavasthānam anuśayo vā Bbh 388.5—8 ; rāgadveṣamohādikāt sarvasaṃkleśāc Bbh 40.10 ; others Bbh 55.7 ; 83.14 ; Śikṣ 136.4 ; Laṅk 156.9 (where śuddhiḥ replaces vyavadānam in contrast, in a vs ); manuṣyaduḥkhadāridrya-°śa-doṣāṃś ca prajānāti Dbh 58.22 (here °śa may have its normal Skt. mg. , see above).