masculine · sañcaya 1.1 · sañcaya 2.1
accumulation
accumulation; quantity
Sañcaya [from saṃ + ci] accumulation, quantity Snp 697; It 17 (aṭṭhi°); Miln 220.
【陽】 積聚,量。
(masc, masc, from sañcināti) accumulation; collection; quantity of accumulation, quantity Construction: saṃ + √ci > cay + *a
(masc, masc) name of a ascetic teacher [lit.] victory Construction: saṃ + √ji > ci > cay + *a
(adj, adj, from sañcaya) following Sañcaya Construction: saṃ + √ji > ci > cay + *a