puMs
2. pu/Ms m. (the strong cases from pumAMs [ cf. Pāṇ. vii, 1, 89 ]; sg. nom. pu/mAn ; voc. pu/mas or pu/man ; acc. pu/mAMsam ; du. nom. pu/mAMsO ; pl. nom. pu/mAMsas [ irreg. puMsas , MBh. iii, 13825 ]; the weak from puMs [ e.g. sg. instr. puMsA/ ; loc. puMsi/ acc. pl. puMsa/s ], which loses its s before consonants [ e.g. instr. pl. pum-Bi/s ; loc. pl. puMsu/ ]; for puMs , ibc. See Pāṇ. viii, 3, 6 ) a man, a male being, RV. &c. &c.