prAjYa &c. See p. 702, col. 1 .
prAjYa a. ( jYA or jYI f. ) [ prajYa eva svArTe aR ] 1 Intellectual. 2 Wise, learned, clever; kimucyate prAjYaH Kalu kumAraH U. 4. — jYaH 1 A wise or learned man; teByaH prAjYA na biByati Ve. 2. 14 ; Bg. 17. 14. 2 A kind of parrot. — jYA 1 Intelligence, understanding. 2 A clever or intelligent woman. — jYI 1 A clever or learned woman. 2 The wife of a learned man. 3 N. of a wife of the sun ( sUryapatnI ). Comp. — kaTA a story about a wise man. — manya, -mAnin or prAjYaMmAmin a. ( pb ) fancying oneself to be wise, conceited.