paribAhira · adjective · paribāhira 1
paribāhira , adj. (= Pali id. ), external, outside, alien : Mv iii.284.2 and 11 paribāhiro (so with mss. ) bhavati; same vs in Pali , SN i.126.24 , paribāhirā, n. pl.
external or an alien to; outsider
Paribāhira (adjective) [pari + bāhira] external, alien to; an outsider Vin II 140; IV 283; S I 126; Ja I 482; III 213; Nidd I 144; (parimussati p. hoti, in explanation of mussati) Vism 54; Pv-a 131; Thig-a 204; Sv I 30.
【形】 外面的,局外的;局外人.
(masc, masc, from bāhira) outsider; alien; stranger (to) external or an alien to, outsider [lit.] totally outside Construction: pari + √bah > bāh + *i + ra paribahi + *ra
(adj, adj, from bāhira) external; outside; excluded external or an alien to Construction: pari + √bah > bāh + *i + ra paribahi + *ra