Paṇava [cf. Epic Sanskrit paṇava, dialectic; according to BR a corruption of praṇava] a small drum or cymbal D I 79; S II 128; IV 344; A II 117, 241; Ja III 59 (of an executioner; Pv-a 4 in the same passage has paṭaha); Thag 467; Bv I 32; Vv 81 10 ; Dhs 621 (°sadda); Dhp-a I 18.
(masc, masc) small drum; cymbal