nirgaqa
nir-gaḍa , adj. ( neg. cpd. of Skt. Lex. gaḍa, obstruction , presumably orig. bar , = argaḍa , Skt. argala), ( 1 ) without bars , of doors, in a-nir°, not unbarred : dvārā pithetha sarvā suyantritānirgaḍāṃ dṛḍhakapāṭāṃ LV 201.17 ( vs ); ( 2 ) unrestrained , as n. of a specific sacrifice = nirargaḍa (2), q.v. : rājñāpi … yathā Sudhanunā kumāreṇa saṃdṛṣṭaṃ (so with mss. ) tathā nirgaḍaṃ yajñaṃ avadyaṃ ( sc. kṛtam, or iṣṭam) Mv ii.100.3 (prose); tvayā tāvat pāpīyann ekena nirgaḍena yajñena kāmeśvaratvaṃ prāptaṃ; mayā tv anekāni yajñakoṭīniyutaśatasahasrāṇi nirgaḍāni yaṣṭāni LV 318.2—4 (prose); in vs below, 8, nirargaḍaḥ in same sense.