masculine
hunter
a man of a particular low caste (of hunters); a fowler, a hunter
Nesāda [from nisāda; cf. Sanskrit niṣāda and naiṣāda = one who lies in wait] a hunter; also a low caste Vin IV 7 (+ veṇa and rathakāra); S I 93 (°kula); A I 107; II 85; Ja II 36; III 330; IV 397, 413; V 110, 337; VI 71; Pp 51 (°kula); Miln 311; Dhp-a III 24; Pv-a 176.
【陽】 獵人。
(masc, masc) hunter; fisherman; fowler hunter