nIharati · present 3 singular · nīharati 1
nīharati (= Pali id. ; Skt. nir-h°), carries out : Mv iii.429.14 pātreṇa nīharitvā (object, a dangerous snake); Śikṣ 155.3 (from Bhikṣuprakīrṇaka) bahirdhā nīharitvā (so with ms. ; ed. em. haritvā) snāpayet (a sick monk; see s.v. anuparigṛhṇīte ).
takes out, extracts; extricates; draws out; carries out; removes; drives out, expels
Nīharati [nis + hr̥] to take out, to throw out, drive out Ja I 150, 157; III 52; VI 336; Nidd II §1997 (ni°); Vv-a 222, 256; Pv-a 73, 254; Miln 8, 219. preterit nīhari D I 92; Ja I 293; II 154; Pv-a 41, 178 (gehato taṃ n.). gerundive nīharitabba Dhp-a I 397 (opposite pavesetabba). — past participle nīhaṭa. — causative nīharāpeti to have thrown out, to order to be ejected Vv-a 141.
(ni + har + a), 取出,驅趕,伸展。【過】 nīhari。【現分】 nīharanta。【獨】 nīharitvā。
(pr, pr) takes out; removes; extracts; rescues; salvages takes out [lit.] carries away Construction: nī + hara + ti
(pr, pr) drives off; drives away; gets rid of drives away [lit.] carries away Construction: nī + hara + ti
(pr, pr) excretes [lit.] carries away Construction: nī + hara + ti
…该来源共 6 条释义