Mānassin (adjective/noun) [probably from manassin (*manasvin) under influence of māna. Cf. similar formation mānavant] proud Vin II 183 (explained at Sp VI 1275 in a popular way as "mana-ssayino māna-nissitā"). The corresponding passage at Ja I 88 reads māna-jātikā māna-tthaddhā.