Migavā (feminine) [= Sanskrit mr̥gayā, cf. Geiger, Pāli Grammar §46.1] hunt, hunting, deer-stalking Pv-a 154 (°padesa). Usually in devasikaṃ migavaṃ gacchati to go out for a day's hunting Ja IV 267; or as past participle ekadivasaṃ migavaṃ gata Vv-a 260; ekāhaṃ m. g. Mhv 5, 154.