manaskAra
manaskāra , m. (= manasi-, manasī-kāra ), concentration of mind, mental application or activity : SP 320.3 (prose); cittāśaya-°kārair Dbh 30.28 ff. ; cintā-°kārā abhūvan LV 26.2 (prose), Bhvr. , came to have concentration on the thought (which follows), and so, cintā-°kāra-prayuktānām 26.4 ; asan-°kāra Jm 192.12 , evil mental activity ; others, see s.vv. yoniśaḥ, ayoniśaḥ .