Mānin (adjective) (—°) [from māna 1 ] proud (of) Snp 282 (samaṇa°), 889 (paripuṇṇa°); Dhp 63 (paṇḍita° proud of his cleverness, cf. Dhp-a II 30); Ja I 454 (atireka°); III 357 (paṇḍita°); Saddh 389, 417. — feminine māninī Mhv 20, 4 (rūpa° proud of her beauty).