Kalaka
khalaka , ( 1 ) m. or nt. (= Skt. khala), threshing-floor or granary : Kv 28.18 (prose) mahā-khalake mahāntaṃ rāśiṃ kuryāt; ( 2 ) m. (= Skt. khala; AMg. khalaya, app. in this sense, Ratnach. ), rogue , or adj. roguish, evil, bad : perhaps read khalakā(ḥ) for text khaṇḍakā(ḥ) Mmk 73.13 ; see s.v. khaṇḍaka .