kerāṭika 1 · kerāṭika 2
deceitful
Kerāṭika (adjective) [from kirāṭa] deceitful, false, hypocritic Ja I 461 (explained by biḷāra); IV 220; IV 223 (= kirāsa); Ps I 152; Dhp-a III 389 (= saṭha). — a° honest, frank Ja V 117 (= akitava, ajūtakara).
【形】 騙人的,僞善的。【陽】 不誠實的人。
(adj, adj) deceitful, hypocritical
(masc, masc, from kirāṭa) dishonest person; fraud; deceiver dishonest person Construction: kirāṭa > kerāṭa + *ika