kaṇṇaka 1 · kaṇṇaka 2
Kaṇṇaka (and °ika) (adjective) [from kaṇṇa] having corners or ears (—°); feminine °ikā Vin II 137; Ja II 185. — kāḷa-kaṇṇika see under kāḷa.
(masc, masc, from kaṇṇa) edge; border; corner Construction: kanṇa + ka
(masc, masc, from kaṇṇa) ?? rabbit [lit.] with ears Construction: kanṇa + ka