karowapARi
karoṭa-pāṇi , m. (in Pali karoṭi, same mg. , Jāt. i.204.3 ), n. of a class of yakṣas who act as guards for the gods, esp. the Trayastriṃśa gods: Divy 218.8 (devānāṃ trayastriṃśānāṃ pañcarakṣāḥ) sthāpitāḥ, … karoṭapāṇayo devā(ḥ) … (mālādhārāḥ, sadāmattāḥ); 319.24 karoṭa-pāṇibhir yakṣaiś; Mvy 3150 = Tib. lag na gzhoṅ thogs , ( Cath. Miss. Dict. ) qui tient un bassin à la main, un certain génie ; Mmk 19.13 sadāmattā mālādhārā karoṭapāṇayaḥ vīṇātṛtīyakāḥ; 43.19 (sadāmattāḥ mālādhāriṇo) karoṭapāṇayaḥ vīṇādvitīyakā lekhyāḥ; 232.10 ( vs ) karoṭapāṇayo devā sadāmattāś ca vīṇakāḥ; Mv i.30.7 °pāṇayo nāma yakṣā ( foll. by mālādhārāḥ, sadāmattāḥ); all three also MSV i.95.6 .