Karati 1 [cf. Sanskrit kr̥ntati] to cut, injure, hurt; in "karato kārayato chindato chedāpayato ..." D I 52 = M I 516; S III 208. Karati 2 (°tī) (feminine) a superior kind of bean, the Dolichos catjang Ja VI 536 (= rājamāsa).
karati , see Chap. 43, s.v. kṛ.