Hiṃsati [hiṃs, Vedic hinasti and hiṃsanti] 1. to hurt, injure D II 243; S I 70; Snp 515; Dhp 132; Pv II 9 9 (= bādheti commentary); III 42 (= paribādheti commentary); Pj II 460. 2. to kill M I 39; Dhp 270. — causative II hiṃsāpeti Pv-a 123. — Cf. vi°, siṃsati 2 .
(hiṃs + a), 傷害,欺負。【過】 hiṃsi。【過分】 hiṃsita。【現分】 hiṃsanta, hiṃsamāna。【獨】 hiṃsitvā。
(pr, pr) harms; hurts; injures; (comm) kills; destroys hurts, injures, teases Construction: hiṃsa + ti