adjective (f. -ikā)& masculine/feminine · dāyaka 1 · dāyaka 2
giver
Dāyaka [Sanskrit dāyaka, dā as in dadāti and dāna] (adjective) giving, bestowing, distributing, providing (usually —°); (noun) a donor, benefactor; a munificent person M I 236 f.; A I 26, 161; II 64, 80; III 32, 336; IV 81; Snp page 87; It 19 (ito cutā manussattā saggaṃ gacchanti dāyakā); Ja V 129 (kaṇḍa°); Pv I 1 1 1 2 ; 4 2 ; 5 5 ; Sv I 298; Pv-a 113 (= dada); Miln 258 (°ānaṃ dakkhiṇā); Saddh 276. — feminine dāyikā Vin II 216 (bhikkhā°), 289 (khīrassa). — adāyaka a stingy person, one who neglects almsgiving (cf. adānasīla) Pv I 11 9 ; feminine °ikā Pv I 9 3 .
who gives, bestows; a donor, a benefactor
(masc, masc, agent, from dadāti) giver; donor; sponsor giver, supporter Construction: √dā + [y] + aka
(adj, adj, in comps, from dadāti) giving; offering; providing Construction: √dā + [y] + aka