Bhikkhunī (feminine) [from bhikkhu, cf. BHS bhikṣuṇī, but Classical Sanskrit bhikṣukī] an almswoman, a female mendicant, a Buddhist nun D III 123 f., 148, 168 f., 264; Vin IV 224 f., 258 f. (°saṅgha); S I 128; II 215 f., IV 159 f.; A I 88, 113, 279; II 132 (°parisā), 144; III 109; IV 75; Miln 28; Vibh-a 498 (dahara°, story of); Vv-a 77.
(fem, fem, from bhikkhu) nun; fully ordained nun Construction: √bhikkh + u + inī bhikkhu + inī