avatAraka
avatāraka , adj. ( 1 ) one who causes to penetrate (intellectually) or comprehend ( cf. avatāra 3): SP 40.12 tathāgatajñāna-darśanāvatāraka evāhaṃ; 121.9 sarvajñajñānāvatārakaḥ (of Buddha); 183.6 buddhajñānāvat°; ( 2 ) f. °ikā, one who cuts off (hair; cf. avatārayati 2): Bhīk 10b.5 keśāvatārikā bhikṣuṇī.