atItArTa
atītārtha (= Pali atītattha, atīta-m-attha), having missed oneʼs aim, object , or profit : (na …) nirvṛtāḥ puruṣaśreṣṭhā atītārthe (so all mss. ; n. pl. ; or loc. abs. , when their aim is missed? ) jinātmajā Mv i.122.18 ( vs ), Buddhas and Bodhisattvas never die leaving uncompleted their aims .