appaccaya 1.1 · appaccaya 1.2 · appaccaya 2.1
Appaccaya [a + paccaya1. (no) discontent, dissatisfaction, dejection, sulkiness D I 3 (= appatītā honti tena atuṭṭhā asomanassitā ti appacayo; domanass'etaṃ adhivacanaṃ Sv I 52); III 159; M I 442; A I 79, 124, 187; II 203; III 181 f.; IV 168, 193; Ja II 277; Snp page 92 (kopa + dosa + appacaya); Vv 83 31 (= domanassaṃ Vv-a 343); Pj II 423 (= appatītaṃ domanassaṃ).2. (adjective) unconditioned Dhs 1084, 1437.
【陽】 不高興,悶悶不樂的樣子。【形】 沒有因素。
(adj, adj, from na pacceti) causeless; without condition without a cause Construction: na > a + pati > paty > pacc + √i > ay + *a
(masc, masc, from na pacceti) indignation; outrage; bitterness sulkiness Construction: na > a + pati > paty > pacc + √i > ay + *a
(cs, cs, comp) (gram) a suffix; conjugational sign of group 1 bhū group verbs Construction: na > a + ppaccaya