abhisambhava 1 · abhisambhava 2
Abhisambhava [from abhisambhavati] only in dur° hard to overcome or get over, hard to obtain or reach, troublesome S V 454; A V 202; Snp 429, 701; Ja V 269, VI 139, 439.
(adj, adj, in comps, from abhisambhavati) withstanding; enduring Construction: abhi + saṃ + √bhū > bhav + *a
(adj, adj, in comps, from abhisambhavati) overcoming; mastering Construction: abhi + saṃ + √bhū > bhav + *a