abhisaṅgī 1 · abhisaṅgī 2
(adj, adj, from abhisaṅga) intense grudge-bearing; cursing; making a vendetta [lit.] extreme embrace Construction: abhi + √sañj > saṅg + *a + ī abhisaṅga + ī
(adj, adj) sticking to, attached to Construction: abhi + √sañj > saṅg + *a + ī abhisaṅga + ī