kumBakArI
Kumbhakārī , ( 1 ) n. of the daughter of a village chief (grāmika): LV 265.5 ; ( 2 ) in Divy 348.20 taken by ed. as n. pr. , of a caṇḍālī cowherdess: Apalāla-nāgaṃ vinīya Kumbhakārīṃ caṇḍālīṃ gopālīṃ ca teṣāṃ Mathurām anuprāptaḥ. But in 385.(3—)4 text has (Apalālaṃ nāgaṃ damayitvā) kumbhakālaṃ (!) caṇḍālī-gopālīṃ ca nāgaṃ ca Mathurām anuprāptas … Burnouf, Intr. 377 , understands Gopālī as the n. pr. , and takes Kumbh° as meaning potterʼs wife .