qAmara
ḍāmara , ( 1 ) ( m. or nt. ; = Skt. Lex. id. , Skt. ḍamara), riot, tumult : kali-kalaha-kaluṣa-ḍimba-ḍāmara-duḥsvapnavināyaka-pīḍāḥ Suv 104.3 (prose, no v.l. ); ( 2 ) ( cf. Skt. id. , n. of an attendant of Śiva; perhaps the same), n. of a supernatural being, prob. = Bhūta-ḍāmara : Sādh 515.1 .