ApAyika · adjective · āpāyika 1
Āpāyika (adjective/noun) [from apāya] one suffering in an apāya or state of misery after death Vin II 202 = It 85 (v.l. ap°); Vin II 205; D I 103; A I 265; It 42; Vism 16; Pv-a 60.
āpāyika , f. °kī , adj. and subst. (= Pali id. ; from apāya with suffix ika), pertaining or leading to an evil fate (such as existence in hell); subst. , one doomed to , or suffering, such an existence : Gv 407.14 °ke karmaṇi ca pravṛttā; Jm 192.21—22 tena dṛṣṭivyasanopanipātenāpāyikena lokānarthākarabhūtena; Bbh 10.14 tīvrām āpāyikīṃ duḥkhāṃ vedanām; 245.10 āyatyām āpāyikaṃ duḥkhaṃ pratyanubhavati; 356.17 °ka-kleśa-pakṣyasya; 368.1 °kaṃ karma; subst. , Mv iii.214.6, 13 ( vs ) āpāyikā nirvṛtā brahmalokaṃ ( cf. Pali DN ii.242.18 ); Divy 165.19 ( vs ) āpāyiko nairayiko.
belonging to a state of misery; (one) who is born in or doomed to existence in a state of misery, in a hell
【形】 出生在惡道的,屬於惡道的。
(adj, adj, from apāya) suffering; wretched; miserable born in or belonging to a state of misery [lit.] gone away Construction: apa > āpa + √i > ay + *a + *ika apāya + *ika
(adj, adj, from apāya) destined for a miserable state; to be reborn in suffering born in or belonging to a state of misery [lit.] gone away Construction: apa > āpa + √i > ay + *a + *ika apāya + *ika